Blog

Straf

Is de corona-crisis een straf van God? Zeg niet te snel ‘nee’. Want het is goed om rekening te houden met een God die regeert, een God die reageert op wat wij doen. Het is ook eerlijk om te erkennen dat het handelen van ons mensen meermalen aanleiding geeft tot enige correctie van Boven.
Is de corona-crisis dus inderdaad een straf van God? Zeg ook niet te snel ‘ja’. Want we kennen alleen de grote lijn van Gods werken. De details kennen we niet en moeten we ook maar niet eigenwijs gaan invullen.
Beter is het om vast te houden aan die grote lijn, die we door Jezus steeds beter mochten leren ontdekken. Dan weten we dat God met zijn oordeel niet wacht tot het eind van de tijden. Alle eeuwen door heeft Hij regelmatig de wereld opgeschud en brutale machten afgestraft. Wie weet, wil Hij ook deze tijd gebruiken om ons tot bezinning te brengen en dwaze dromen op te blazen.
Maar vooral weten we dat Hij ons in Christus Jezus een schuilplaats biedt. Jezus heeft de schuld van ons falen op zich genomen en heeft aan het kruis de straf daarvoor verdragen. Wie zich in bescheiden geloof bij Hem voegt, hoeft voor Gods oordeel niet meer bang te zijn. Dan heb ik nog steeds de dood verdiend, maar mag overleven door Christus Jezus. Hij heeft door zijn opstanding de dood overwonnen. Is het niet binnenkort Pasen?

Kornelis Harmannij

Vertrouwen

Wat betekent vertrouwen, wanneer Corona op de loer ligt? Maakt vertrouwen op God je onkwetsbaar? Nee, dat zal niet zo zijn. Maar wat dan wel?
Er zijn er die zeggen: ‘vertrouwen is goed, voorkomen is beter’. Dat klinkt verstandig. Maar ‘vertrouwen’ komt er op deze manier wat bekaaid van af.
Aan de andere kant ken ik ook niemand die zal vinden dat het vertrouwen op God alle voorzorgsmaatregelen overbodig maakt. Je hebt hersens gekregen, gebruik ze!
Maar hoe dan? Uiteindelijk draait het om de vraag wat je met ‘vertrouwen’ bedoelt. Het is geen vrijwaring van problemen maar hulp middenin die problemen. Vertrouwen op God betekent dat je gelooft dat Hij alle dingen in de hand heeft, en vooral: dat Hij daarin betrouwbaar handelt. Hij is een God van recht, Hij zal je nooit bedriegen.
Kijk naar Jezus: Hij vertrouwde op God en kon zo de kruisdood aan. Hij deed wat zijn Vader Hem had opgedragen want Hij vertrouwde dat het alleen op die manier goed zou komen. En dat kwam het.
Zo is het ook voor ons zaak dat we in deze onzekere tijden opnieuw leren om onze keuzes af te stemmen op de wil van God. Doe wat goed is voor Hem, en daarmee voor de mensen om je heen. Dan zal Hij wel zorgen dat het ook goedkomt voor jou. Hoe? Dat is niet van te voren te zeggen. Het is niet voor niets een kwestie van vertrouwen!

Kornelis Harmannij

Intens

Jezus heeft ons geleerd om kort en zakelijk te bidden. God weet wel wat je nodig hebt. Het ‘Onze Vader’ gaf Hij als voorbeeld mee: een kort en krachtig gebed, met voldoende aandacht voor de verschillende facetten van ons bestaan.
Evengoed weten we van diezelfde Jezus dat Hij veel tijd besteedde aan het spreken met zijn hemelse Vader. Zijn gebeden waren echt niet altijd met een minuutje klaar. In de nacht voor zijn arrestatie was Hij zo lang aan het bidden dat zijn leerlingen erbij in slaap vielen.
Blijkbaar ging het Jezus vooral om de intensiteit van ons bidden. Hij was kritisch op mensen die veel woorden gebruiken omdat ze eigenlijk niets te zeggen hebben. Maar Hij heeft waardering voor mensen die net als Hij nachtenlang worstelen met hun vragen, en God daar intensief bij betrekken.
Daarom kon Jezus ook oproepen om nooit te stoppen met bidden. Als je gebed niet direct de gewenste uitwerking heeft, is dat alleen maar reden om ermee door te gaan. Blijf God vragen om hulp! Vroeg of laat zal Hij die geven, op zijn verrassende wijze.
Jezus vormt daarvan zelf het bewijs. Al biddende is Hij gestorven, zonder dat de hemel een teken van leven gaf. Maar toen alles verloren leek, greep God in, haalde zijn Zoon terug uit de dood en blies met zijn Geest de kerk nieuw leven in.
Blijf dus bidden. Het is voor God nooit te laat om iets voor ons te kunnen doen.

Kornelis Harmannij

Licht

De dagen worden weer langer, zeggen we. En we bedoelen: het is weer langer licht. Daar worden we vrolijk van. Want als het buiten lichter is, voelt het van binnen ook een stuk lichter.
Onlangs hoorde ik iemand zeggen dat hij liever zijn benen zou missen dan zijn ogen. Gelukkig hoefde hij niet kiezen. Maar zijn boodschap was duidelijk: we ervaren het als een eerste levensbehoefte om het licht te kunnen zien. Om je te oriënteren, om andere mensen te ontmoeten, om te kunnen lezen. En ja, ook om op je telefoon te kunnen kijken.
Het eerste wat God schiep, was het licht. Niet de zon maar het licht. De zon is slechts een middel, het licht is de essentie. De zon wordt ooit overbodig, zegt de Bijbel. Want God zelf zal ons licht zijn, samen met Jezus, ‘het licht voor de wereld’. Door Hem gaan we de dingen doorzien, door Hem vinden we het geluk, door Hem kunnen we verder op onze weg door het leven.
Het probleem is alleen, zo zei Jezus ooit, dat de mensen te vaak in het donker blijven zitten. Onder het mom van ‘privacy’ verstoppen ze hun doen en laten, omdat ze weten dat veel ervan niet deugt.
Hoe heerlijk moet het dan zijn om in het licht van God te stappen. Hij wil zonden vergeven en ons een nieuwe stijl van leven aanleren. Daden waarvoor we ons niet hoeven te schamen. Een leven in het Licht.

Kornelis Harmannij

Liefde

Houdt u van alle mensen evenveel? Vast niet. Tenzij u van niemand houdt, dat kan natuurlijk ook. Maar meestal hebben we wel een bepaalde voorkeur. Je hebt met de een meer dan met de ander. En dat is prima.
Toen God ons leerde om onze naaste lief te hebben als onszelf, bedoelde Hij niet dat we onze gevoelens exact zouden moeten verdelen. Gesteld al dat zoiets mogelijk zou zijn. Hij wilde ons eraan herinneren dat niemand het recht heeft om te denken dat hij voor God belangrijker is dan een ander. Wees blij met de liefde die Hij je geeft, en gun dat op dezelfde manier aan die ander.
Als je vervolgens kijkt hoe God zijn liefde aan mensen toont, zie je duidelijke verschillen. Blijkbaar heeft God toch ook zijn voorkeuren en behandelt Hij ons niet allemaal gelijk.
Maar niemand valt er bij voorbaat buiten. Iedereen is welkom om te genieten van Gods goedheid en van de redding door Christus Jezus. En als je dan komt, zul je versteld staan.
Want verkijk je niet op de mensen die op het eerste gezicht veel problemen kennen. Houdt God minder van hen? Juist onder zulke mensen tref je er aan die zich bevoorrecht voelen, omdat ze zoveel bewijzen van Gods liefde hebben ervaren.
Zo werkt dat blijkbaar in de liefde. Het is geen afgepast patroon, voor iedereen hetzelfde. Het is aandacht voor jou persoonlijk, elke keer verrassend. Zou u het anders willen?

Kornelis Harmannij

Eenzaam

Om je eenzaam te voelen hoef je niet alleen te zijn. Gevoelens van eenzaamheid ontstaan juist wanneer je om je heen veel mensen ziet. Mensen die het goed hebben met elkaar. Tenminste, zo lijkt het voor jou. Maar jij staat daarbuiten. Jij doet niet mee. Jij bent eenzaam.
Zo zal ook Jezus zich vaak eenzaam hebben gevoeld. Als mensen wel van alles van Hem wilden, maar niet begrepen wat Hijzelf wilde. Als zelfs zijn eigen leerlingen Hem schaapachtig aankeken: wat bedoelt U nou precies?
Bijzonder is hoe Jezus hierop reageerde. Je merkt bij Hem niets van bitterheid. Hij trok zich niet terug in zijn cocon. Hij bleef zich geven in liefde.
Niet dat het daardoor meteen beter werd. Hij werd evengoed gekruisigd, omringd door publiek, en daardoor volstrekt eenzaam.
Maar nauwelijks twee dagen later werd Hij door zijn hemelse Vader tot leven gewekt. Het was het begin van een triomftocht over de hele wereld die nog steeds voortduurt. Ontelbaar veel mensen sloten zich bij Hem aan. Vaak eenzame mensen, die bij Hem begrip, liefde en een Thuis vonden.
Voelt u zich eenzaam? Weet u dan in goed gezelschap. Volg Jezus, die zijn energie niet verspilde aan pogingen om bij de mensen in het gevlij te komen. Volg Hem in zijn eenvoudige betoon van liefde, in trouw aan zijn hemelse Vader. Als beloning werd Hij het hart van een nieuwe gemeenschap die geen eenzaamheid meer kent. U bent er welkom.

Kornelis Harmannij

Oud

Binnenkort is 2019 het ‘oude’ jaar. En 2020 is dan het ‘nieuwe’ jaar. Soms worden ze ook zo voorgesteld: een oude man die het stokje overdraagt aan een jonge frisse knul. Die heeft de toekomst; de oude gaat voorbij en wordt vergeten.
Maar wist u dat in de Bijbel God zelf wel eens is uitgetekend als een oude wijze man, compleet met witte haren? (Als u het wilt nakijken: Daniël 7 : 9). Blijkbaar worden ouderen daar niet gezien als mensen die hun tijd hebben gehad en dus maar snel moeten verdwijnen. Ouderen zijn mensen die inderdaad al een lange tijd hebben geleefd, veel ervaring hebben opgedaan en dus veel kunnen betekenen.
Is dat niet een veel mooiere manier om tegen uzelf aan te kijken? Hoe ouder u wordt, hoe rijker. Gelukkig zijn er veel ouderen die het ook zo ervaren. Van God mogen ze. Want Hij is nog veel ouder dan wij allemaal bij elkaar. En wat heeft Hij ons veel te bieden!
Het is ook een mooiere manier om terug te kijken op het voorbije jaar, dat ‘oude’ jaar. Alles wat u hebt gedaan en alles wat u hebt meegemaakt, u hoeft het niet zo snel mogelijk te vergeten. Want wat had het anders voor zin? U mag het toevertrouwen aan de God die de eeuwen trotseert. Hij wil het meenemen als winst voor de toekomst.

Kornelis Harmannij

Maagd

Jezus werd geboren in het gezin van Maria en Jozef. Maar Jozef was niet de vader. Ai! Er werd gezegd dat Maria zwanger werd terwijl ze nog steeds maagd was. Het zou zijn gebeurd door de heilige Geest van God. Mooi verhaal. Maar wie gelooft dat?
Laten we even aannemen dat het er later bij verzonnen is. Dan was Jezus dus eigenlijk een gewone jongen. Wel iemand die bewondering oogst door alles wat hij zei en deed. Maar zulke mensen zijn er meer. Want dat zou dan de moraal zijn van het kerstfeest: als wij maar doen als Jezus (en al die andere goede mensen), dan wordt het misschien nog wat met onze wereld.
Ik geloof daar niet in. Te vaak is het geprobeerd, te vaak is het mislukt. Alleen wanneer God zijn beloften waarmaakt, is er hoop voor onze wereld. En dus is voor mij het wonder van Kerst dat daar nu eens niet een gewone jongen werd geboren, maar Gods eigen unieke Zoon. Geboren uit een maagd. Want niet wij mensen waren daar bezig, maar Gods heilige Geest.
Nee, dat klinkt niet normaal. Het is ook niet normaal. Dit is het wonder van Gods goedheid. Het is zeker een feestje waard: we zijn niet langer overgeleverd aan de welwillendheid van mensen maar aan de genade van onze hemelse Heer. Beter kun je het niet krijgen.

Kornelis Harmannij

Moeder

Heeft God ook vrouwelijke eigenschappen? Kan Hij voelen wat een moeder voelt? De vraag stellen is haar beantwoorden. Tenminste als je aanvaardt dat Hij de Schepper is van alles. Hij is de grote Ontwerper, de Uitvinder, de Maker. Hij bedacht de mensen, Hij bedacht het onderscheid tussen mannelijk en vrouwelijk, Hij vormde de eerste vrouw en bracht haar als een bijzondere gift naar Adam. Dus hoezo zou Hij niet weten wat vrouwen beweegt? Hij heeft die beweging zelf in gang gezet.
Er zijn veel mensen, zowel mannen als vrouwen, die zich speciaal verwant voelen met Maria, de moeder van Jezus. Dat is niet verwonderlijk. Ze heeft in het kerstverhaal een ereplaats. In de Bijbel wordt met respect over haar geschreven. Maar het zou onjuist zijn om te denken dat we haar voorspraak en bemoeienis niet kunnen missen, omdat zij iets zou hebben wat God ons niet geven kan.
Onder de mensen geldt dat mannen aanvulling nodig hebben. Een vrouw verrijkt hun leven. Maar onze God heeft geen aanvulling nodig. Weliswaar wordt over Hem gesproken als een ‘Hij’, maar dat is niet omdat Hij enkel het mannelijke zou kennen, en alles wat vrouwelijk is zou missen. God is in zichzelf compleet. Je mag er op rekenen dat Hij weet wat liefde is, dat Hij zorgen kan, dat Hij mededogen kent, dat Hij geduldig kan zijn. Hij kan voelen wat jij voelt. Hij kent je door en door. Alsof Hij je moeder was.

Kornelis Harmannij

Vader

Wij mogen God ‘Vader’ noemen. En Hij vindt dat goed. Daarmee neemt Hij een zeker risico. Want vaders kennen wij in soorten. Er zijn lieve vaders, maar ook harde. Er zijn begripvolle vaders, maar ook eigenzinnige. Er zijn zorgzame vaders, maar ook vaders die regelmatig klappen uitdelen. Er zijn respectvolle vaders, maar ook vaders die grenzen overgaan. En dan heb je nog de afwezige vaders. Met welke vader zullen wij God vergelijken?
Misschien is dat één van de redenen waarom het voor de komst van Jezus niet gebruikelijk was om God zo aan te spreken. Jezus was de eerste die het met regelmaat deed. Logisch: Hij is de Zoon. Maar bijzonder is dat Hij ons leerde om het Hem na te doen. En dan dus echt op zijn manier, zoals Hij met zijn Vader omging. Die hartelijke band tussen Vader en Zoon, die vertrouwelijkheid, mogen we ons eigen maken. Wil je weten wie God als Vader is, kijk dan eerst goed naar zijn Zoon.
Meet God daarom niet af aan de vaders die wij kennen. Doe het liever andersom: leer van God wat je van een vader mag verwachten. Ook wanneer je zelf vader bent en op zoek naar een goede invulling van die rol. Wanneer jij met je kinderen omgaat zoals God met zijn Zoon, zullen je kinderen je respecteren zoals ze God respecteren. Want door jou leerden ze hun Vader kennen.

Kornelis Harmannij